อันนี้เป็นนิยายเรื่องเเรกที่เริ่มเเต่งนะค่ะ อ้างอิงเเต่งมาจากเพลงโวคาลอยด์นะค่ะ

หากผิดผลาดประการใด้ขอกราบขอโทษอย่างเเรงค่ะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของ....โลกใบนี้

ผู้คนที่นี่มีชีวิตเป็นนิรันดร์

และเด็กสาวคนหนึ่งที่ต้องสาป...ให้ต้องตายจากโลกนี้ไป

“เอาละ!เสร็จแล้ว” เด็กสาวพูดออกมาด้วยความพึงพอใจในผลงานของตนเอง 

คราวนี้ขายออกแน่ๆ เด็กสาวคิดไปพร้อมอมยิ้มดินมาที่ตลาดด้วยความมั่นใจ

วันนี้อากาศเย็นลงนิดหน่อยแล้วคนก็เยอะขึ้นด้วย

โชคดีจัง ....

“ลองรับพายหน่อยไหมค่ะ หนูทำเองกับมือเลยนะค่ะ เด็กสาวพูดเรียกดึงดูดลูกค้า”

แต่สิ่งที่ได้กับมากับเป็นคำพูดแสนโหดร้าย...

“ของอย่างนั้นไม่มีทางขายออกหรอก..”

ทำไมกันนะ ทั้งๆที่เธอไม่ต่างจากคนอื่นเลยแท้ๆ

แล้วมันก็อร่อยด้วย......

“สุดท้ายก็ขายไม่ออก อีกแล้วสินะ....” เด็กสาวพูดด้วยความเหนื่อยล้า

“ไม่เป็นไรๆสาวน้อยน้อยคนนี้ไม่ยอมแพ้อยู่แล้ว” เธอพูดให้กำลังใจตนเองแล้วไปเตรียมของสำหรับ

พรุ่งนี้

วันนี้เด็กสาวก็ออกไปขายขนมของเธออีกเช่นเคย

“โครกกก”

“โอ๊ยหิวจัง” ตอนนี้ก็บ่ายแล้วแต่กลับไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย

“พรึบ” เหมือนกับใครบางคนมาผลักเธอจนล้ม

ขนมของเธอได้ตกกระจาย ผู้คนต่างเหยียบขนมของเธออย่างไม่ไยดี

เธอเก็บขนมของตัวเองอย่างช้าๆอดกลั้นความรู้สึกเจ็บปวดไว้ไม่แสดงออก

“เกร็ก” เด็กหนุ่มนั่งลงหยิบพายชิ้นเละๆนั้นเข้าปาก

“ก็อร่อยดีนี่” คำพูดของเด็กชาย คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวความสุขของทั้งสองผู้

ต้องสาปจากผลไม้สีแดงบนโลกที่แสนเย็นชา

ผู้คนต่างมองดูด้วยความเวทนา

แต่ทั้งสองก็ยังยิ้มและหัวเราะให้กันเสมอ เป็นคำสาปที่วิเศษจริงๆ

สุดท้ายทุกๆคนก็ไม่สนใจทำเป็นไม่รู้จักพวกเขา เพราะ

‘โลกทั้งใบนี้ต่างหากที่ถูกสาปนะ’

ท้งสองนั้นต่างมีความสุขต่างจากคนอื่นๆราวกับเสียสติไปเอง

เพราะทั้งสองได้ถูกปลดปล่อยจากโลกใบนี้แล้วไงล่ะ....

*********************************************************************************************************************

จบแล้วค่ะ หากผิดพลาดตรงไหนขออภัยนะค่ะ

  ลองๆวาดดูค่ะ อาจจะไม่สวยนะค่ะ

  

Image Hosted by !!!###$$$ 1h3R3 1m@g3H0st $$$###!!!

Comment

Comment:

Tweet